En nu maar proberen of er wat van terecht komt.

Het vliegen van Amsterdam naar Vancouver viel mee. De eerste twee uur waren wat minder dan de 9 uur die er op volgden, want toen stonden we stil op Schiphol, maar wel ingesnoerd op onze stoel en dat was behoorlijk warm. Een bijzonder moment was het toen het in Nederland 12 uur was en Albert jarig werd, maar wij in een tijdloze zonovergoten lucht vlogen, met de wetenschap dat het in Vancouver 9 uur vroeger zou zijn dan bij ons.De vlucht ging over IJSland en Groenland, langs de Noordpool en leverde van tijd tot tijd spectaculaire uitzichten op.

Het Best Western Hotel in Vancouver was makkelijk te bereiken . Een hotelbus reed iedereen netjes tot voor de deur. Blij dat we er waren want we sleepten niet alleen zware tassen en jassen mee maar waren er ook helemaal op gekleed. Kom maar op Canada, we kunnen wel tegen kou. Dat bleek een misvatting van het was 24 graden. We hebben het slapen uitgesteld tot half negen (in Nederland toen half 6 in de ochtend) maar toen hielden we het echt niet meer.

28 augustus 2009

Albert vindt het geweldig om een aantal felicitaties te ontvangen per sms en heeft geen last van het feit dat hij nauwelijks heeft geslapen. Niet echt spectaculair bij hem overigens.

Om 8 uur staan we op straat en gaan koffie drinken bij Star Bucks. Dat heb ik nog niet eerder gedaan endat bevalt goed. Een ontbijt vinden we bij een keten die 'subway' heet en dat is ook leuk.

We wandelen richting haven en zien dat de 'Rijndam' er sinds vanmorgen ligt en waar onze reis naar Alaska straks mee gaat beginnen. Een eerste indruk van Vancouver doet uitzien naar ons verblijf hier na de cruise. In ieder geval gaan we proberen het Nationaal Museum te bezoeken, waar - zoals we zien - nu een tentoonstelling is van Rembrandt en Vermeer, Tja, het Rijksmuseum in Amsterdam heeft daar nu geen ruimte voor met al die verbouwingen.

De shuttlebus van het hotel brengt ons naar de boot en daar begint het gedoe met alle formaliteiten. Voor het eerst moeten we ook vingerafdrukken laten maken naast de verplichte pasfoto. Raar, eng en je voelt je ook lichtelijk misdadig, maar het hoort er tegenwoordig bij in het kader van de veiligheid.

Het is ook vandaag hartstikke warm en we zien er niet uit in onze eskimo-outfit. De boot is niet echt groot en ook het aantal Nederlanders is klein, minder dan tien; een goed teken, kunnen we lekkere hardop iedereen becommentarieren. De gemiddelde leeftijd is vrirj hoog en wij hebben het idee dat we tot het onderste segment behoren. Geef de burger moed, Om vijf uur verlaat het schip de haven van Vancouver en we zijn erg benieuwd naar alles wat we gaan zien.

29 augustus 2009

Dit is een dag op zee. Er wordt dus nergens aangemeerd. We hebben de hele nacht gevaren en worden wakker bij een dichte mist en het tijdsverschil met Nederland is inmiddels 10 uur. Voor de broodnodige beweging starten we de dag met een uurtje wandelen. Goh, wat is het ontzettend koud en wat valt er weinig te zien . We hebben mazzel. Om een uur of tien, klaart het weer op en wordt het net zo een schitterende dag als gisteren. We varen door de Inside Passagelangs dicht begroeide rotsformaties. Eindeloze bossen met af en toe een paar huizen. Heel hoog kan je nog wat sneeuw zien, e n soms leidt dat tot een waterval. Groen, groen, groen..... We hebben lol, dat als de kapitein roept dat er walvissen te zien zijn, de hele meute naar één kant van het schip holt.Je houdt je hart vast dat de boot niet omvalt met al het gewicht aan één kant. We laten alle activiteiten voor wat ze zijn en ziitten de hele dag aan dek. Staan alleen op om te eten of te drinken. Voor ons geen bierproeverij, bingo, een kijkje in de keuken of een cursus digitaal foto's bewerken. Daar komen we van de winter wel voor.

Nu gaan we eten. Het is vanavond formeel gekleed en we hebben tensl otte niet voor niets het kostuum en de hakken meegesleept. Net zag ik al complete kerstbomen de trap afkomen, Die Amerikanen maken daar een feest van.